محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

121

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

( فسابقوا - رحمكم اللّه - إلى منازلكم التي أمرتم أن تعمروها ) براى آخرت بكوشيد ؛ چه آن‌كه آن جهان ، برتر و آبادتر است . ( و التي رغبتم فيها ) بهشت را مىخواهند ، ولى براى آن نمىكوشند و خشنودى و بخشايش خدا را مىخواهند ، ولى توبه نمىكنند . ( و استتموا نعم اللّه عليكم بالصبر على طاعته و المجانبة لمعصيته . . . ) نعمت كامل آن است كه پايدار باشد و نعمت تنها از راه شكر و فرمانبردارى از خداوند و دورى از گناهان پايدار مىشود . كيفر و پاداش خداوند حتما خواهد آمد . زمان پاداش هرچند دير باشد ، باز به زودى رخ خواهد داد ؛ زيرا زمان از سال و ماه و روز و ساعت تشكيلى مىشود و اين اجزاى زمانى به زودى مىگذرند . شيخ محمد عبده مىگويد : « امام عليه السّلام سخن خود را از مقطع كوچك زمانى آغاز كرد تا گذر سريع آن به راحتى قابل فهم باشد و سپس به مقطع بزرگتر زمانى اشاره كرد و نشان داد كه آن نيز مانند مقطع كوچك به زودى مىگذرد و سرانجام نتيجه گرفت كه بزرگترين مقطع زمانى نيز به زودى مىگذرد و به پايان مىرسد . اين شيوه سخن ، اثر بسيارى در اندرز مردم دارد . » « 1 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، محمد عبده : 2 / 130 ؛ شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 13 / 99 .